KAYBEDİLENLER

Bir gün geldi,

İnsanlar…

Virgülü kaybettiler önce…

Bıktılar uzun cümleler kurmaktan.

Ve basitleşti ifadeleri,

Ve basitleşti düşünceleri  tıpkı ifadeleri gibi.

Başkaydı zaman , bir başka zaman.

Nida kayboldu.

Ürktüler ses çıkarmaktan.

Ne bir haksızlığa kızabildiler, kendilerine yapılan.

Ne de bir şeye sevinebildiler, gönüllerince bir an.

Artık, içlerinde hiçbir şey, uyandırmaz oldu heyecan.

Başkaydı zaman, bir başka zaman.

Soru işaretini kaybettiler.

Soru sormaz oldu,

İnsanlar…

İlgilendirmiyordu onları,

Ne aydı, ne yıldızdı…

Başkaydı zaman, bir başka zaman.

Kaybedildi iki nokta üst üste.

Çünkü herkes bilse bir şeyi…

Bilinmeyen o şeyin, ne önemi kalırdı.

Niçin açıklansındı, bir başkası öğrenirse olmazdı.

JAHHHHHHH!Tırnak işareti vardı hala.

Ne doğru , ne de eğri …

Herkesin vardı fikirleri…

Tek İş aktarabilmekti başkasının sözlerini..

Tekrarlayabilmekti.:)

Avunmak güzel şeydi!?Hele avutulmak????

Ömrün  son deminde

Unutuldu hissetmek, düşünmek, konuşmak, paylaşmak…..

Bir bir ölüyordu dünya insanı.

Başkaydı zaman, bir başka zaman.

Saatin son tiktağı da  sustu.