GÜNÜN SONU

BİLEMİYORUM J L

Ne resim yapabiliyor ne de kitap okuyabiliyorum.

Ne de sana kavuşabiliyorum.

Şu dolu dizgin yağan yağmurda hani senin de söylediğin gibi el ele tutuşup ıslanmak,  sudan çıkmış ördeğe dönmek vardı.

Yok, yoklarla dolu hayatım bu aralar.Eh işte… sıkıcı yani.

Ara sıra içtiğim acı tatlı bir yudum çay da olmasa hayat nasıl  çekilir?

Aile bireylerinin sağlıklı ve huzurlu olması dışında  güzel olan ne var ki?

Evimin ve arabamın sıcaklığı dışında güzel olan ne var ki?

Kızımın sevinçleri, heyecanları, coşkuları ,ışıltısı dışında güzel olan ne var ki?

Mesai arkadaşlarımın her sabah“günaydın” “nasılsın” , her akşam iyi akşamlar …diyen selamları dışında güzel olan ne var ki?

Her saniye, hiçbir sağlık problemi yaşamadan ta derinden ohhhhhhhh dercesine çektiğim nefesin dışında  güzel olan ne var ki?

Ne var ki kararmışsa hava ve yağmurdan göz gözü görmüyorsa.

Ne var ki dönmüşse yüzler yağmur yüklü gökyüzüne?Şimşek çakıyorsa…Fırtına saçıyorsa…

Ne var ki şükre ve hamde mani  beyinlerin dünyasında alış-verişimizi yapıyorsak?

Ne var ki hapsolmuşsak  ideallerimizin yuvarlandığı boşluğa?

Ne var ki, ne var ki değil mi?

BİLEMİYORUMJ L